ТОРОЛТОГҮЙ

тэмд. н. һаадгүй, шууд, тогтонгүй (без затруднений, беспрепятственно): Замдаа дайралдаһан мүрнүүдые таабайнь тоо бодолгын багшадал торолтогүй тайлбарилна (Ф. Цыденжапов); тогтолто торолтогүй шууд, һаадгүй (прямо, беспрепятственно): – Намайе эрхэбэшэ гаргагты, – гэжэ Сэрэнэй Мүнхэ гэдэг бодожо, тогтолто торолтогүй шууд мэдүүлнэ (Ц. Дон).