ТОРИГОР

тэмд. н. 1) ушаргүй олон, бирсагар, пирагар (бесчисленный, многочисленный): Газарта хэбтэһэн хэдэн мянган торигор хара зон соо оройдоол хоёр хүн хүл дээрээ ёдойлдожо зогсоо бэлэй (Д. Батожабай); торигор олон ушаргүй олон, ирагар, жэрэлзэһэн, олоороо сугларһан (многочисленный): Торигор олон бухалнууд соо хүнүүд сугларжа эхилэнхэй (Ц.-Д. Хамаев); 2) орбо-сорбо, булдируутай (неровный, негладкий): Яабашье һарын сагаан гээшэмнай үдэрэйхидэл бэшэ, хамаг юумын үнгэ зүһэ үлэ мэдэг хубилгажа, шара үнгые сагаабтар, торигор юумые мэлигэр болгожо харуулдаг шуу (Д. Батожабай).