ТОРДИҺОГҮЙ

1. наречи ульгамаар, торолтогүй (без запинки, без промедления): Захруунай хабтагар зузаан шанаань атиралдажа, оонигор уйтан нюдэдынь тордиһогүй хурданаар эригэнэжэ, һууха мүрөө оложо ядана хэбэртэй (М. Осодоев); тордиһогүй хөөрэлдэхэ ядамаргүй хөөрэлдэхэ, ойлголсохо, сэбэрээр, тоб байса дуугарха (свободно говорить): …Халзан Жамса нэгэ хэлэһэн үгэеэ ябад гээд лэ дабтадаг, ородуудаар Бүүбэйн тордиһогүй хөөрэлдэхэдэ, гайхангяар лэ харадаг байгаа һэн (Ж. Балданжабон); тордиһогүй ябаха ядамаргүй, унангүй ябаха (ходить уверенно): Тиихэдэ уурагаа хүхэтэрнь унагаяа һахяад, тордиһогүй ябадаг болохолоорнь, гэртээ сайлаад бусаха һамбаандань үнөөхи унаганайнь эхые шоно барижархёод байһан юм (Д. Эрдынеев); тордиһогүй ульгамаар уншаха тогтон торонгүй уншаха, һайнаар уншаха (совершенно свободно читать); 2. тэмд. н. ульгам, торолтогүй (свободный): Хоёр класстай зургаан жэлэй приходско училищиие Ванимнай һайн дүүргэжэ, тордиһогүй ород хэлэтэй, торохогүй хурдан ород бэшэгтэй болоо һэн (Ц. Дамдинжапов); тордиһогүй сэбэр ульгам, торолтогүй (свободный): Тиигэһээр байтар тэрэ ута сагаан һахалтай үбгэн тэдэ хоёр тээшэ хаража, тордиһогүй сэбэр буряад хэлээр … асуугаад… (Х. Намсараев).