ТООСОХО

үйлэ ү. 1) хэһэнэйнь зэргээр түлбэрииень үгэхэ, хүлһыень түлэхэ (рассчитываться): Илангаяа Калганай купецүүд аянай буряад, монголшуудтай тоосоходоо мэргэжэлтэй болонги һэн (Д. Батожабай); 2) тоолохо, тоолон гаргаха, эдиһэн ууһыень дараха, хороохо (рассчитывать, высчитывать, исчислять): Шэнэ ороһон хүндэ түрүүшын гурбан һарада һара бүхэнэй арбан түхэриг тоосодог байха (Х. Намсараев); 3) үгтэһэн үүргэ даалгабари бэелүүлhэн тухай элидхэл хэхэ, элидхэхэ (отчитываться): Ендэртэ гараһан лэ хүн хэһэн, бүтээһэн ажал, ямар уялга абаһан тухайгаа тоосоно (С. Цырендоржиев); 4) арсалдаха, ямар нэгэ юумэнэй түлөө үгэ буляалдаха, туласалдаха (спорить): Хүбүүндээ хэн гэжэ нэрэ үгэхэ тухайгаа һайсахан тоособод (С. Цырендоржиев); 5) шэлж. үhөө нэхэхэ, үhөөрхэхэ, үhөөгөө абаха (сводить счёты, мстить за обиды, оскорбления): Бодон гахай энээхэн шэнэһэ унагаажа, хорото дайсантаяа заатагүй тоосохо гэжэ шиидэһэн янзатай, дахин дахин ерэжэ байгаад, модые үсэд нэтэрүүгээр хадарба, һээшэбэ (Б. Мунгонов).