ТООРСОГ

юум. н. 1) ург. сэсэгэй толгой, олон дэльбэнүүдһээ бүридэһэн сэсэгэй торхо (венчик у цветка): Харин басаганай энэ бэшэгэй үгэнүүдые уншахада, энэ үдэр һалбарһан сэсэгэй тоорсог үнэрдэн, эльбэн һууһантай адлишуу (Ч. Цыдендамбаев); 2) тоорсог малгай эхир., булг. а) түхэреэн хабтагар оройтой, эхэнэрэй үмдэдэг, шэгэбшэгүй малгай (женская шапка круглой формы): Тулга дээрэхи томо шэрэм тогоон соо обогор бүхэли мяхан бусалжа, хоймор талаар ута гэзэгэтэй бүһэтэн һуужа, гуламтын зүүгээр ба үүдэн тээгүүр тоорсог малгайнуудые толгойдоо табинхай эхэнэрнүүд һүгэдэжэ… (Б. Санжин, Б. Дандарон); б) шаж. попуудай үмдэдэг түхэреэн оройтой үндэр хара малгай (чёрная шапка в форме цилиндра у попа): Эдеэ хоол табиһан столой саана, тоорсог хара малгайтай, алтан хэрээһэ зүүһэн поп, Намсарайе харамсаараа, альгаа дэлгэн, столдо һуухые урина (Ж. Балданжабон).