ТООДОГ I

юум. н. 1) тала газарта амидардаг ута хүзүүтэй, хүдэр хүлтэй галуун түрэлэй шубуун (дрофа, дудак, степная курица): Хүбүүн галуунда, нугаһанда, тоодогто маряан дүтэлжэ, һайса ажаглажа хараһан, буудажа унагааһаншье хадаа ангир шубуунда дүтэлжэ үзөөгүй юм (Ф. Цыденжапов); һахалта тоодог эрэ тоодог (самец дрофы).