ТОНГОЙЛГОХО

үйлэ ү., идх. залог 1) бүхылгэхэ, бохиилгохо, тохиилгохо, годиилгохо, дохюулха (наклонять, нагибать): Тиигээд тэрэ нохоймнай тархияа тонгойлгон, газар унхидан ябахадаа, хойнонь үлэһэн хоёроо яаруулһан юумэдэл, нэгэ хэды болоод лэ, гэдэргээ эрьен хусана (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) хэлтылгэхэ (наклонять): Үнөөхи майорни хооһон шэл үглөөгүүр тонгойлгоходо, арбан долоон дуһал заалһаа… (Ж. Балдандабон).