ТОН II

: тон-тон гэхэ: үйлэ ү. ямар нэгэ юумэ тоншоһон абяанай дабтагдаха (издавать глухой звук от ударов чем-л., обо что-л.): Һүхын дуун ганса нэгэ тон-тон гэжэ … (Х. Намсараев); тон-тон дуһалха хонгёогоор, тос-тос дуһалха (звонко капать): Энэ үедэ гэр дотор хоодиг часын абяанһаа, үүдэнэй хажуудахи хооһон гуулин тааз соо гоожонхой угаабариин тон-тон дуһалхаһаа ондоо юуншье абяа гаранагүй (Х. Намсараев); тон-тон байса тос-тос гэжэ (тук-тук, со стуком): Гансал тон-тон байса эндэ тэндэ түлеэ сабшаха абяан, үдэшын гаглюунда загсаһан саһа шар-шар гүүлэн, гэрнүүдэй хоорондо ганса нэгэн хүнэй ябаха соностоно (Б. Санжин, Б. Дандарон).