ТОМУУЛХА

үйлэ ү., идх. залог 1) эршэлэгдэһэн ооһор хоёр-гурбаар ниилүүлэн мушхуулха (заставить вить, сучить): Һаалишан Цынжидма абгай бидэ үхибүүдые голонгүй бойлторгын дээһэ томуулба; 2) мушхагдаха (виться): Мүнөөмнай бэе бэеэ ойлголсожо, дуранай һабагшаар зүрхэеэ томуулһан хоёрые хэншье барихагүй, гэртэхинһээнь бэшэ хорихо хүн байхагүй бшуу даа (Ц.-Д. Хамаев).