ТОЙН I

юум. н. 1) үбдэг дээрэхи монсогор яһан (коленная чашечка): Монгол ороной мундуу мундуу унзадууд можо сэмгэнэй тойн яһа залгижархёод байхадаа, моотоо саарһа хаха уншажархидаг болоно гэлсэгшэ (Х. Намсараев); шандаган тойн түнх. булуу, булсуу, бэдьхэ, сэр (желваки).