ТОХОЙТОХО

үйлэ ү. 1) годирхо, түхэреэлдэн хажуушаа эрьехэ, гол горхоной дүтэ-дүтэ зайтайгаар годирходо, уһанайнь годирһон талаһаа үргэн болохо (изгибаться – напр. о дороге; делать луку, излучину – о реке): Юрөө горхон жаахан даа болошоод, гансал тохойтоһон газарнуудтаа арба сагаанай мүнгэн шэнгеэр ялбайхадана (Б. Мунгонов); 2) углуутаха (выступать углом): Хоёрдохи дабхарынь хэдэн сонхотой, углуу булангаар тохойтоһон яһалал һайн гэрэй шэнжэтэй (Ц. Дамдинжапов).