ТОГООТО(Й)

(Й) тэмд. н. 1) тогоон соо байһан, тогоон соо шанагдаһан (находящийся в котле): Тогоотой аарсанайнгаа үшөө бусалаагүйһөө эхилжэ, үхибүүд улхан табагуудаа бэлдэнхэй (Ч. Цыдендамбаев); 2) тогоо эзэмдэһэн, эдихэ юумэ шанаха амһартатай, тогоон болон бусад амһартатай (имеющий котёл): «Зай, худа, басагантнай гэрээр дүүрэн бараатай, абдараар дүүрэн заһалтай, тодхоһоор тогоотой, тохоһоор эмээлтэй ерээ бэзэ? (Х. Намсараев); 3) шэлж. элбэг, баян, харуу бэшэ (богатый): – Һайхан юрөөлтэ айлшанай үгэ һайн тоогоото айлдаа мүнхэрэг! – гэжэ Цоли хүндэтэйгөөр хүлеэбэ (Ч. Цыдендамбаев).