ТОБЖОГОНОХО

үйлэ ү. 1) таһалгаряагүй тоб-тоб гэхэ, бууха, табжаганаха, дажаганаха (часто и чётко стучать, барабанить): Об-тоб томо томо бороо дуhажа, тобжогонон эхилээд, улам улам түргэдэн шабжаганашаба (Ж. Батоцыренов); Сэсэгэй үндэр һүеытэй туфлеэрээ асфальт сохин саашалхань элихэнээр тобжогонон дуулдана; 2) шэлж. тодоор түргэн дуугарха (говорить быстро и чётко): Алдар хүбүүн тобтой дорюуханаар тобжогонон шүлэгөө уншажархиба.