ТОБОГОР

тэмд. н. 1) обогор, бусадһаа дээшэ обойжо гараһан, өөдөө гараһан, монсойһон, түлхыһэн (выступающий над поверхностью, возвышающийся бугром): Тобогор шулуунууд дээгүүр дүрбэн ехэ тогоонууд дороо галнуудай түлигдэхые хүлеэн һуунад (Ч. Цыдендамбаев); тобогор уула обогор, шобогор уула (вздымающаяся гора): Городой зүүн хажууда Нюсэгэн Толгой гэжэ тобогор хада бии юм (Д. Батожабай); тобогор хүхэнүүд монсогор хүхэнүүд (выпуклая грудь): Тэрэ жаахан тобогор хүхэнүүдээ журналаараа халхалан зогсоно (Ц.-Ж. Жимбиев); тобогор элеэр тодоор, элеэр, тодорхойгоор (явно, не скрыто): – Танай, Ванган Базаржапов, нюусаар хүдэлхэ саг дүүрэжэ, тобогор элеэр хүдэлхэ саг ерээ, – гэжэ Занхар Шаданов нэмэжэ хэлэбэ (Ц. Дамдинжапов); 2) шэлж. баян, шадалтай, сула (состоятельный, зажиточный): Алта мүнгэ адхаад, тэрэнээ түрсэлжэ һуухадаа, Баяндай Табхаров яһалал тобогор һууха ха юм (Ж. Балданжабон).