ТИИМЭШЭГ

тэмд. н. 1) һөөл бэшэ, дунда зэргын, юрэнхыдэл адли бэшэ, муушаг (посредственный, неважный, плохой): Иимэ шэдитэй зон гансаардана, тойроһон зониинь ойлгоногүй, «тиимэшэг» гэһэн ярлаг няана, үбэштэй ухаандаа доромжолно, өөдэрхэнэ гээшэ (Ц. Цырендоржиев); 2) адлишуу, зэргэсэмэ, жэшэмэ (приблизительно такой, примерно такой, похожий): Харгы дээрэ тиимэшэг үнгэтэй пулаадай хэбтэхые хараа һэм.