ТИИХЭДЭ

1. наречи тэрэ үедэ, тэрэ сагта (в тот раз, тогда): Тиихэдэ хэлэгдэһэн тэдэ үгэнүүдые Доржо тодоор һанана (Ч. Цыдендамбаев); 2. зүрилдэһэн удхатай холбоо үгын үүргээр хэрэгл. (употр. в роли противит. союза): – Минии таряан хододоо ургана, би хододоо баяжанам. Тиихэдэ таанарай таряан хэзээшье урганагүй, таанар үгыржэ хооһоржо байнат! (Х. Намсараев); 3. причастна обородтой мэдүүлэл соо ерээдүй сагай причастиин үүргээр хэрэглэгдэхэдээ, обородой түрүүшын хубида байһан глаголые түлөөлнэ (в роли причастия буд. вр. в предложении с причастным оборотом употр. в роли заместителя глагола в первой части): – Энээнээ энэ талаһаань хараад үзыш, тиихэдэшни тон эли байхал (Х. Намсараев).