ТИИГЭЭД

1. наречи 1) тэрэнэй һүүлээр, тииһэн хойноо (затем, тогда): Гомбо Цогтоев азаргаяа Мархансайн далай һүүдэртэ уяжа, хуурай аргалаар унай табиба. Тиигээд нарһанай һүүдэртэ хүхэ ногоон дээрэ субаяа дэбдеэд, дээшээ харан хэбтэбэ (Ч. Цыдендамбаев); 2) иимэһээ, иимэ ушарһаа, тиимэ шалтагаанаар (поэтому, по этой причине): Тиимэ зон нэгэтэ нэгэ мартана ха юм, тиигээд лэ бэе бэеэ ойлгомторгүй буудаһан ушар хаа хаанагүй үзэгдэгшэ (С. Доржиев); 2. холбоо ү., зүрилд. (а, но): – Һэ! Хамагаа хара нохойдо хаяжа үгөө ха юмши даа. Тиигээд намайе абаашаад яаха гээ хүмши даа… (Х. Намсараев).