ТЭЖЭГЭР

тэмд. н. 1) тарган, маряатай, мяхалиг, өөхэлиг, томо гэдэһэтэй (толстый, тучный, с большим животом): Түгсэгтэл бүдүүн хүлнүүдтэй тэжэгэр улаан Хонгорой урда үргэн сээжэтэй, хүрин хара болотороо наранда шаруулһан бэетэй Сультим бишыхан мэтээр харагдаба (С. Цырендоржиев); тэжэгэр гүүн тэсхыһэн томо гэдэһэтэй гүүн (пузатая кобыла): Унага дахуулһан тэжэгэр улаан гүүн саадахи талмай дээрэнь бэлшэжэ ябана (В. Гармаев); 2) томо, тэсхэгэр (большой – о животе): Ута улаан хүхэ һанжуулһан тэжэгэр ехэ гэдэһэтэй үлэгшэн нохой хоёр-гурба удаа һаб-һоб гээд, тэргыень үндэжэ үзөөд, саашаа ябашаба (Ч. Цыдендамбаев); 3) зузаан, пүсхэгэр, тэсхэгэр (набитый, разбухший – напр. о портфеле).