ТЭЖЭЭБЭРИ

1. тэмд. н. 1) үргэжэ абаһан, үргэһэн (приёмный – о человеке); 2) һайн хоол дээрэ байлгажа, һайнаар харууһалагдаһан – туранхай, муудаһан мал тухай (находящийся на подкормке): Хуушан хонишон эндэ ерэмсэрээ, түбхын түрүүн хорёо соо хаалтатай байһан үнөөхи түлгэнүүдые хараад, эдэ тэжээбэри амитад тэнжэжэ, һанаһанһаа дээрэл ха юм гэжэ баясаба (Ц.-Ж. Жимбиев); 3) хүнөөр хооллуулагдажа гэр тойрон байдаг, гэрэй, гарай, хүндэ дадаһан, тэжээмэл (вскормленный, приручённый, домашний – о животных, птицах): Тэжээбэри шоно яагаашье һаа, хүбшэ руугаа буляалдагша бэшэ гү? (А. Ангархаев); тэжээбэри галуун зэрлиг бэшэ, гэрэй галуун (домашний гусь); 2. юум. н. 1) хүнэй хүзүүн дээрэ байдаг, олзо олохо болоодүй тэжээлэй хүн (иждивенец): Ши өөрөө ойлгоно ха юмши – хүдэлхэ мэргэжэлшьегүй, хара мянган дахуултай, тэжээбэритэй (К. Цыденов); 2) туранхай, муудаhан, адуулгада ябадаггүй, үбшэн мал, хонид (скот на подкорме): Тагарай түлеэ хахалха hамбаанда Бүтид hургаагаар баригдаhан хорёо соогоо үбhэ үбэнүүлэн тэжээбэридээ үгэбэ (Г.-Д. Дамбаев); 3) хангалга, хангамжа, тэдхэмжэ (обеспечение): Һангай тэжээбэриин арбан дүрбэн студентнэр суг хамта байдаг (Ч. Цыдендамбаев); 4) боох. үргэжэ абаһан хүбүүн (приёмный сын).