ТЭСХЭГЭР

тэмд. н. 1) тэрзэгэр, тарзагар, пэсхэгэр, томо гүзээтэй (толстый, пузатый – о человеке): Тиигэжэ байтарнь, Халяартын голой ахалагша ноён, эгээ хүндэтэй айлшан – бүдүүн тэсхэгэр Бартахи Майтанович Сэсэгма Харлуевнатаяа хоюулан морилжо ерэбэ (С.-Ж. Цыренов); 2) хүбхэгэр, зузаан, пүсхэгэр (объёмистый, раздувшийся, набитый): Болдогоор хэмнэмэ хониной мяхан шэрээ дээрэ табигдажа, нуураар хэмжэмэ архи тэсхэгэр танхануудһаа мүнгэлэгдэһэн бишыхан тагшанууд соогуур гүйлгэгдэбэ (А. Ангархаев).