ТЭСЭЛ

юум. н. хүндэ байдал, зоболон гү, али үбшэн, муу, муухай юумые үгэ дуугүйгөөр дабажа гараха, хүлисэхэ, тэбшэхэ шабадари, хүлисэлгэ, хүлеэсэтэй байлга (терпение, терпимость): Тэсэл ехэтэ ажалшын халуун зүрхэнүүд / Тэмсэлэй тулада, илалтын тулада логшоно (Х. Намсараев); тэсэлээ алдаха (гү, али бараха) тэбшэхэ аргагүй болохо, бэшэ хүлеэхэ аргагүй болохо, уур сухал хүрэшэхэ (терять терпение): Бадмашье тэсэлээ алдажа, гартаа ороһон шахуу юумые буляалгахаяа байһаншуу бушуу бодоод, Долсониие тэбэришэбэ (С. Цырендоржиев); Бизьяа үбгэн тэсэлээ баран, һандайнгаа хахинатар һуужа ядана (С. Цырендоржиев).