ТЭСЭБЭРИТЭЙ

тэмд. н. 1) хүлеэсэтэй, үгэ дуугүйгөөр юумэ дабажа гараха шадабаритай, хатуу, шанга (терпеливый): Манай буряадууд иигэжэ хэлэхэдээ, эрэ хүнэй һүбэлгэн ухаансар, налгай уужам сэдьхэлтэй, нилээд тэсэбэритэй байһаниие онсо тэмдэглэдэг байгаа (М. Осодоев); тэсэбэритэй байха үгэ дуугүйгөөр юумэ дабажа гараха шадабаритай байха, хүлисэхэ, тэбшэхэ (быть терпеливым, проявлять терпение); 2) һуудал һайтай, шармайжа ажалладаг, яряан. хабтагар бүгсэтэй (усидчивый).