ТЭС I

: тэс гэхэ: үйлэ ү. бүдэхи абяа гаргаха, түрд гэхэ, түс гэхэ (издать глухой звук, стукнуть): Хоёр үхибүүдтэй айлда һүниин тэгэндэ тэнгэриһээ тэс гэжэ бууһандал орожо ерээд, айлшархаха хүсэл намда үгы һэн, теэд үгы гэхэеэ зүрхэлбэгүйб (А. Жамбалдоржиев); тэс байса түс байса, тос гэтэр (со стуком, с глухим звуком): Гэнтэ энэ унажа ябааша мүшэн шинии тархи дээрэ тэс байса унаа хадань яаха байнаш, аа? (Г. Цыдынжапов); тэс-тэс гэхэ нэгэ жэгдэ бүдэхи абяа таһалдангяар гаргаха (издавать однообразный глухой звук, стучать): Дээрэхи хүршэмнай тэс-тэс гэжэ ябана; тэс-тас гэхэ, тэс-няс гэхэ хоёр ондоо абяатайгаар, адли бэшээр тоншохо, түс-тас гэхэ (раздаваться – о стуке, треске, стучать): Хэды дахин тэс-тас гэбэ, шугы бургааһан юм гү, модоной мүшэр юм гү ехээр нижаганаба (С. Доржиев).