ТЭРШЭГЭНЭХЭ

үйлэ ү. 1) түргэн хүдэлхэ, таршалха, эрьелдэхэ, урбалдаха, һараганаха, арбаганаха (шумно шевелиться, барахтаться): Бодон гахайн эреэхэн жаахан зулзага шэлүүһэнэй хурса һабарта орошоод, бузархан шангаар шашхан шарилан, оройдоо миил тэршэгэнэжэ байба ха юм (Б. Мунгонов); 2) һуури байраяа оложо ядаха, арбаганаха, арзаганаха (егозить, быть непоседой); 3) тэр-тэр гэһэн абяа гаргаха, доржогонохо, таршаганаха (трещать, дребезжать): Тугаархан советскэ разведчигүүдэй ззэлһэн траншей худар Петрово тосхон тээһээ нэрэгүй автомат, пулемёдүүд тэршэгэнэжэ, шэнэһэн түлеэнэй ошон мэтэ няжаганана (Ж. Тумунов).