ТЭРХЭГЭР

тэмд. н. 1) набтар, жаа, газарлиг, табхагар, танхагар (приземистый): Хүбүү бэриимни намайе ши гэлсэжэ байхадань, энэ тэрхэгэр ашымни ши гэхэнь гайхалгүй (Г.-Д. Дамбаев); 2) хүбхэгэр, тэнзэгэр, тэсхэгэр, хиигээр дүүрэн (вздувшийся, надувшийся); 3) томо, сэндэгэр гэдэһэтэй (пузатый – напр. о кобылице): Тэмээн шэнги тэрхэгэр, тэргэ шэнги мөөртэй (таабари, молотилхо).