ТЭРЭЛ

түл. ү. эгээл, тон, яг дурдаһан, мүн, үнөөхи, мүнөөхи (тот самый): Гэбэшье дахин тэрэл зүг руугаа яаралгүйгөөр, эсэнгеэр алхалба (Д.-Д. Дугаров); тэрэл үдэр эгээл дурдаһан үдэр (в тот самый день): Тэрэл үдэр би түрүүшынхеэ Бальжидые хараа һэм, хараашьеб гэжэ даа, сээжын гүнзэгыһөө гараһан ямаршьеб номгохон, тодо һонор абяаень түрүүшынхиеэ соносоо һэм гээ һаа бүришье зүбтэй болохо (А. Жамбалдоржиев); тэрэл үеэр мэтэр, тон тэрэ сагта (как раз в то время): Тэрэл үеэр Захааминай һойһо угтанай элинсэг Минаахай таабай Хуртага нютагта ажаһууга а (minkultrb. ru); тэрэл зуураа мэтэр зуура, энэ гэһээр (тут же, моментально): Тэрэл зуура өөрыгөө шэмхээд үзэхэ дураниинь хүрэбэ (С. Цырендоржиев).