ТЭНЮУН

тэмд. н. 1) түбшэн, номгон, томоотой налагар, амгалан, аали даруу (спокойный, уравновешенный): Набтархан сула бэетэй, сэбэр сагаан шарайтай, тэнюун янзын хүн гэнтэ ооглуулхадаа сошобо янзатай, гартаа барижа байһан юудэнээ алдан бодобо (Д. Эрдынеев); тэнюун номгон (гү, али амгалан) түбшэн, томоотой налагар (спокойный): Хэзээ бүхэндэ тэнюун номгон зантай ябадаг Георгий Николаевич гэб гэнтэ хүхэ сагаан боложо һалганаад, урагшаа зурагад гэн, газаршанайнгаа энгэртэ аһалдажа, хумхаарһан шэнгеэр хашхарба (Б. Мунгонов); Һураһан асуудалдань охорхоноор харюусаад, эдихэ юумыень хэжэ үгөөд, тэнюун амгалан байдаг (Ж. Тумунов); тэнюун хүн һайн зантай, үгэ ойлголсохоор хүн (покладистый человек); hанаа тэнюун һанаа амар, аали даруу (спокойный, уравновешенный); 2) дэлюун, үргэн, уужам, намдуу аали, дуулим, нэмжээ, намжаа (привольный, тихий): Унаган байхаһаа адуун һүрэг соо Ара Ториин, Химниин тэнюун бэлшээридэ элдин һайхан зуниие үнгэргэһэн морид Ториие уруудахагүй, харин үндэр газарай бэлшээри өөдэ ошохо юм гэжэ хэнэйньшье ухаанда ороогүй бшуу (Д.-Д. Дугаров); тэнюун үдэр намжаа, намдуу аали үдэр (тихий, погожий день): Энэ хөөрөөниинь бусашагүйгөөр үнгэрһэн хонгор тэнюун үдэрнүүдые һануулан, элдин ногоон хээрын бэлшээридэ эдир наһаяа үнгэргэһэн Тогоошын сэдьхэлдэ хүнгэн гуниг һэреэнэ (Д.-Д. Дугаров); ○ аажам, амгалан, уужам, энхэ гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.