ТЭНЭГЛЭХЭ

үйлэ ү. 1) уймарлаха, тэншүүтэхэ, үбэштэйрхэ, эрьюутэхэ, удхагүй юумэ хэлэхэ (глупеть, терять всякое соображение; глупо вести себя, говорить глупости): – Бү тэнэглэ! – гэжэ бадараад, таабайнь гааһанайнгаа үнэһэ стул дээрэ сухалтайгаар тоншорбо (Ц.-Д. Хамаев); тэнэглэтэрээ айха айһандаа ухаа мэдээгээ алдаха, юумэ ойлгохоёо болихо (обезуметь от страха); 2) тоомоо таһарха, оромоо алдаха (дурачаться): – Юундэ айлшан хүниие доромжолообта, тэнэглэхэеэ болигты (Д.-Д. Дугаров).