ТЭНДЭХИ(Н)

(Н) 1. тэмд. н. тэрэ газарта байһан, хажуудахи (находящийся там, тамошний, находящийся возле чего-л.): Эжытэйнь хамта хүдэлдэг тэндэхи хүнүүд бултадаа Андрейкые бэрхэ хүбүүн гэжэ магтадаг, өөгшөөдэг (Ц. Шагжин); эрьеын тэндэхи мүльhэн эрьеын хажуудахи мүльһэн (прибрежный лёд, прибрежная льдина); 2. юум. н. тэрэ газарта ажаһуудаг зон (тамошние, местные жители): Тэндэхин Иисусые хүндэлхэеэ эдеэ хоол бэлдээд, угтамжа хэбэ (Библиһээ).