ТЭМЭЭШЭ(Н)

(н) юум. н. 1) тэмээн һүрэг харууһалдаг хүн, тэмээ адуулдаг хүн (пастух верблюдов): Адуушад адуугаа, үхэршэд үхэрөө, хонишод хонидоо, тэмээшэд тэмээгээ нуурай зүг бүриhөө туун асаржа уhалдаг (Г.-Д. Дамбаев); 2) тэмээ үдхэдэг хүн (верблюдовод): Байгша ондо тэмээдэй урилдаан эгээл хүйтэн үдэрнүүдтэ тудабашье, Шэнэхээн нютагта … Баян-Нуур, Шэлын-Гол аймагуудһаа, Шэнэ-Барга Зүүн хушуунһаа тэмээшэд, барилдаашад, һуршад морилоо (Д.-Д. Болотов).