ТЭЭЛМЭРДЭНГИ

1. тэмд. н. мэгдүү, мэгдэнги, бахарданги, яахашье мүрѳѳ оложо ядаһан, оромоо алдаһан, бахардуу (растерянный, колеблющийся): Баирай нюдэнүүд томонууд болонхой, тээлмэрдэнги (Г. Базаржапова-Дашеева); тээлмэрдэнги байха яахашье мүрѳѳ оложо ядаха, оромоо алдаха, бахардаха (≈ находиться на перепутье); 2. наречи бахардангяар, мэгдэнгеэр, яахашье мүрѳѳ оложо ядан (растерянно, в замешательстве): Дуугархыень хүлеэшоод һууһан нүхэдөө, мүн Сибирцев Тумуров хоёрые Дабаа шарайшалан хараад, тээлмэрдэнги зогсошолой (Д.-Д. Дугаров).