ТАЖАА

1. тэмд. н. тэжэгэр, ехэ гэдэһэтэй, сэндэгэр (вздувшийся, вспученный – о животе): Энэ хүнэй урда мансытай үхибүү тэбэриһэн, хажуудаа хүл нюсэгэн, тажаа гэдэһэтэй сэрдэгэр бишыхан үхибүү хүтэлһэн эхэнэрнүүд, модо тулаһан, буурал һахалтай хэдэн үбгэд зогсоно (Х. Намсараев); Ташаа нарин шоргоолзон тажаа бэшэ, хурдан (Оньһ. ү.); 2. юум. н. хойто зүгэй бэгсэргэ (полярная сова).