ТАТАСА

юум. н. 1) хүсэ гарган бэе тээшэ болгохо хаба, хүсэн (тяга, сила притяжения): Мүн энэ үедэ гайхалтай суранзан хүсэнэй татасада юундэшьеб зүршэжэ, өөртөө ямар нэгэн тэнсүүри оложо ядан, юртэмсын ажаябадалай үлгы дээрэ зогсожо байһандал болоно (Д.-Д. Дугаров); шуһанай татаса элинсэг хулинсагтайгаа нюдэндэ харагдадаггүй холбоо, эльгээрээ мэдэлгэ (зов крови): – Энэ жаахан… газарһаа һөөм тухайхан амитан аад – һэ, яаһан жэгтэй юм – шуһанай татаса байнабши бы даа, нагасаяа таняад лэ… – үбгэжөөл һугшаршан алдаба (С. Цырендоржиев); байгаалиин татаса дураа хүрэлгэ, бэлгын абьяас (половое влечение): – Нютагай эрэшүүл минии үбэртэ орохо дуратайнууд, зүгөөр һамга абаха дуратайшуул олдохоёо болиһоор үнинэй юм. Теэд байгаалиин татаса, хүсэл гээшэшни шог бэшэ (Ц. Цырендоржиев); 2) аһаха, носохо хүсэн (тяга в печи): …мүн тиимэ хаалта пеэшэндэшье байдаг гээшэ, тэрэнииень нээхэлээр, татасань гансата һайн боложо, галшье дүүешэдэг гээшэ ха юм (Ж. Балданжабон); 3) шэлж. хэн нэгэнэй дура буляаха, өөртөө дурлуулха, һонирхуулха арга шадал, дура татама шэнжэ (привлекательность, притягательность); 4) физ. хүндэ байлга, шэгнүүр даралга, таталга (весомость).