ТАТАРИ

юум. н. ямар нэгэн хэрэгтэ татагдадаг, суглуулагдадаг гү, али гүрэнэй һанда оруулагдадаг албан, түлөөһэн, татабари (сбор, сборы): Хэрбээ зарим хүнүүдһээ татари буруу нэхэжэ абаһан байгаа һаа, тэрээнээ дүрбэ нугалан бусаахаб (Библиһээ); 2) хулганаанай нүхэндөө зөөжэ суглуулһан нөөсэ хоол, үргэн (запасы съестного на зиму в норах полевых мышей): …хуһан модо зулажа бариһан буусынь һуурида ута үрмэдэһэн ургашанхай, үргэншэ хулганаанууд татарияа татан, пиршаганалдажа ябабад (Д. Батожабай); ○ албан гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.