ТАТАМАЛ

1. тэмд. н. 1) бүхэлэн уяһан, бүхэлэгдэһэн (натянутый): Араараа татамал телефоноороо / Артелиин центрһээ хонходоорой (Арадай дуунһаа); татамал бурхан тоһон шэрээр зураһан бурханай хүрэг, тэлэг бурхан (нарисованное на холсте божество); 2) заһагдаһан, малтагдаһан (проложенный, прорытый): Татамал мүрэнүүд урдаа юмэл, / Тала дайдые уһалаа юмэл (Х. Намсараев); 2. юум. н., сонг., хяагт. һугалга (выдвижной ящик): гурбан татамалтай комод.