ТАТАБАРИ

юум. н. 1) суглуулалга, суглуулжа абалга, татари, ямар нэгэн һанда хуряагдадаг мүнгэнэй гү, али ямар нэгэн эд зөөреэр оруулагдадаг түлбэри, түлэгдэхэ мүнгэн зөөри (сбор, сборы, налог): Энэ нюуса суглаанай һүүлээр старшинада Тоһото орожо, мяханай татабари шангадхаха даабари абаад сэрэгэй ноёниие бараалхаба (Ж. Тумунов); татабари тамга алба, түлбэри (налоги): Ондоо шэнэ татабари тамгань ерэхэеэ һанаа бэзэ (Ч. Цыдендамбаев); 2) нөөсэдэ байһан сэрэгэй албанай уялгатай зониие дуудажа суглуулга, сэрэгтэ таталга (призыв в армию): Мүн крепостной ёһо гуримай, рекрудта татабариин яажа сэсэн Антониие тэнэг Антошка болгоһые баһа хэлэхэл (Ч. Цыдендамбаев); сэрэгэй татабари дайнай үеэр нөөсэдэ байһан сэрэгэй албанай уялгатай зониие дуудажа суглуулга, сэрэгтэ таталга (военный призыв, мобилизация): Бүхы орон доторнай тон яаралтайгаар сэрэгэй татабари соносхогдобо (Б. Мунгонов); ○ албан гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.