ТАШАХА I

үйлэ ү. 1) сохихо, хүрэхэ, аалиханаар альгадаха (хлопать, похлопывать): Торгон уралыень таалаба, нюдэнэйнь няагаһа сэбэрлэбэ, мундааһаань эхилээд, нюрган хүрэтэрнь эльбэнэ, ташана (Д. Эрдынеев); альгаа ташаха альгаа альгаараа сохихо (хлопать в ладоши, аплодировать): Зон шүлэгэй уянгата долгиндо, сэдьхэл хүдэлгэмэ үгэнүүдтэ буляалгашоод, түр зуура альгаяашье ташахаяа мартажархёод, абяа шэмээгүй һуубад (С. Цырендоржиев); (ээм) мүр ташаад абаха мүр альгадаха, тоншоодхихо (хлопнуть по плечу): – Тиимэл гээшэ, – гээд Гүнтэб ташаганаса энеэн, Барга-Нямын мүр хүхюунээр ташаад абаба (Б. Мунгонов); – Хүнһөө байтагай адууһа мал эжэлшэдэг шуу, – гэжэ Маншууд хэлээд, Баршуудхын ээм мүрые ташаад абана (М. Осодоев); үбдэгөө ташаха үбдэгөө альгадад абаха (хлопнуть по коленям): Гайхаһан хүгшөө хоёр альгаараа үбдэгөө ташаад, бөөдэ дабшалан дүтэлжэ, урдаһаань сабшалангүй шэртэнэ (М. Осодоев); сэмгэ ташаха ан олзоборилходоо сэмгэтэй яһыень галда шараад, хаха сохижо эдихэ (ломать трубчатые кости добытого зверя с тем, чтобы съесть костный мозг): Тэрэ мэнэ һаяхан үһэжэжэ ябаһан эбэртэй гура асаржа, тэрэ дороо арһыень үбшөөд, ябууд дундаа сэмгэнүүдыень ташаад, Петров болон бусадта залаба (Ж. Тумунов); хаха ташаха айхабтар хүйтэнһөө хабжаганаха, мэнэртэрээ даараха (стучать, трещать от холода): …шүдэнэйнгөө хаха ташатар хүйтэн уһа уугаад… (Б. Мунгонов); Аянгын һомонһоо зэбэрээ юм гү, сэмгэнэйнгээ хаха ташатар хүлөө даараа юм гү, Раднаев сагаалхитар уһа оймоһоор… (Ш.-С. Бадлуев); 2) нют. монсогор модо хажуу талаһаань хайха (тесать, обтёсывать): Диденкые сэрэгэйнь гүйсэд хубсаһатайгаар хуурсаг соонь хэбтүүлһэн бэеэрээ штабной блиндажай урдахи талмай дээрэхи нарһа ташажа хонооһон стол дээрэ табибад (Б. Шойдоков).