ТАШАГАЙ

1. тэмд. н. налуур, налагар, хэлтэгы, эгсэ бэшэ, ташуу (наклонный, покатый): Татахада һунаха, / Табихада агшаха / Ташагай мүнгэн шэрээгээ / Хүндэлдүүлэн табижа… (Х. Намсараев); 2. наречи хэлтэгыгээр, ташуугаар, сэхэ бэшээр (косо, наискось): Ташагай сохижо байһан бороо айхабтар хоротой хүйтөөр шэрбэжэ, мал адууһа шэшэрүүлэн байбашье, энэ суглаанай боложо байһан улаан булан дотор олон зоной амин тамхинай утаан хоёрто улам дулаан бүгшэм болоно (Ц. Дон).