ТАРЯАША(Н)

(Н) 1. юум. н. 1) газар ажал эрхилэгшэ, газар элдүүрилжэ, таряа таригша, таряа ургуулагша, газарай эдеэ ургуулагша; газар ажал эрхилэгшэд (крестьянин, земледелец, хлебороб; крестьянство): Батахай буусын барилгада, таряашан, үхэршэн хонишонооршье хүдэлөө (Б.-Б. Намсарайн); Теэд таряашад крепостной байдалдаа байжа тэсэхэеэ болижо байна (Ч. Цыдендамбаев); тамхи таряашан тамхи ургуулдаг хүн (табаковод); ажалша таряашад газар ажалтай зон, гансал газар дээрэ жэншэдгүй хүдэлдэг бүлэг зон (трудовое крестьянство): Ородой пролетариадай болон ажалша таряашадай хүдэлөөн ажалша буряад арадай зүрхэндэ тэмсэлэй гал бадаргажа… (Х. Намсараев); хүдэлмэришэн анги ба таряашад үйлэдбэри дээрэ хүдэлдэг ба газар ажал эрхилдэг зон (рабочий класс и крестьянство); колхозой таряашад колхоз дээрэ газар ажал эрхилдэг зон (колхозное крестьянство): Колхозой таряашад байраараа таряанда гаража, тарилга, хуряалгын үедэ хоёр наранай хоорондо ажалладаг һэн (Б.-Б. Намсарайн); 2. элирх. үүргээр хэрэгл. таряашанда хабаатай (крестьянский): Харин таряашан айлда хоноходо, һанаа зоборигүй: нюуса далдагүй, простой хүнүүд ха юм, дуратайгаар угтахаһаа гадна, һүөөр, гашуун квасаар, капустатай шүлөөр хүндэлхэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); таряашан янзаар газар ажал эрхилэгшэ шэнгеэр (по-крестьянски, на крестьянский манер): Тиимэ дээрэһээнь тэдэ гурбан таряашан янзаар хубсалаад ябаа бшуу (Х. Намсараев).