ТАРАЛГА(Н)

(Н) юум. н. 1) сугларһан, бөөгнэрһэн хүнүүдэй гү, али юумэнэй хэдэн зүг ябалга, хэдэн тээшэ бололго, бэе бэеһээ һалалга, хахасалга (уход, разъезд, расставание): Урдань би таралган тухай бодомжолоошьегүй, бодомжолхо дурашьегүй ябаа һэм (Ц.-Д. Хамаев); таралган дээрээ хахасахынгаа урда (на прощание, при расставании): Таралган дээрээ Аюур нүхэдтөө хандаба (Ж. Балданжабон); һайн таралга нүхэдэй ёһоор хахасалга (доброе расставание): Бидэ хоёрой hайн таралга хоморшог hэн. Хэрэлдэшэдэг байгаабди (Н. Шабаев); 2) дэлгэрэлгэ, һүжэрэлгэ (распространение): Мүнөөдэр коронавирусай таралга зогсоохын тула гол дурадхалнуудай нэгэн болбол ниитын газарнуудта, имагтал хүнэй олоороо сугларһан газарнуудта бэе хамгаалха хэрэгсэлнүүдые хэрэглэлгэ болоно (Б. Гындынцыренов); һүлһөө таралга эльгэнэй шарлажа үбдэлгэ (желтуха).