ТАР

: тар-тар гэхэ үйлэ ү. нэгэ жэгдээр таршаганаха, даржаганаха (дребезжать); тар-няр гэхэ ямар нэгэн юумэнэй ондоо хатуу юумэнтэй сохилдон шанга абяа гаргаха (трещать, грохотать): Эргэнэгэй үүдэн гэнтэ тар-няр гэжэ нээгдээд, тэрээн сооһоо Ешиин дүрсэ дүрсэлһэн шүдхэр гаража ерэбэ (Ч. Цыдендамбаев); тар-түр гэхэ, түр-тар гэхэ ямар нэгэн хүндэ юумэнэй шангаар унаха (греметь, грохотать – о падении чего-л. тяжёлого): Нэгэ хэды болоод баһа түр-тар гээдхибэ (Б. Мунгонов); Гэнтэ Георгий Николаевичай хажууда зэргэлээд ябаһан Баяр тар-түр гээд унашана (Ж. Балданжабон); тар-түр гэлдэхэ шэлж. хэрэлдэхэ, эбээ таһарха (перебраниваться, вздорить): Бололгүй юумэнһээ тар-түр гэлдэшэхэеэ һанадаг, тиигээд ямаршье ушарта Сэжэдмаа зэмэтэй, ухаагаар дутуушуулай тоодо ородог һэн тула эртэ дээрээ тэрэ арилба бшуу (С. Цырендоржиев).