ТАНИЛ

1. тэмд. н. бусадһаа, олонһоо элирүүлэн илгажа абахаар, мэдэлсэдэг (знакомый): Һүрэгһөө таһарһан хониндол хаа хаагуур тэнэһэнэй һүүлдэ, гансал түрэл нютагаймни агаар, танил хүнүүдни намда хүсэ үгэхэ гэжэ ойлгооб (Д. Доржиева); танил дуун (гү, али хоолой) мэдэдэг, түрүүн хэзээ нэгэтэ дуулажа байһан хоолой (знакомый голос): Булангай тумбочка дээрэхи тэбхэр гэрэлэй урда үһэеэ заһажа байһан Таниие ямаршьеб танил дуутай хүбүүн гарһаань хүтэлэн, столой нүгөө талада абаашаба (Д.-Д. Дугаров); Соня танил хоолой дууламсаараа, шархатаhан капитанай гарыень боожо байhан бинтэеэ алдажархиба (Г.-Д. Дамбаев); танил гар урид хаража, мэдэжэ байһан бэшэхэ маяг, дүрэ (знакомый почерк): Хүбүүн зүрхэеэ сохилуулан, сэнхирхэн конвертыень задалжа, танил гараар бэшэгдэһэн мүрнүүдые уншажа захалба (Д.-Д. Дугаров); 2. юум. н. бэе бэеэ һайн мэдэхэ, хоорондоо холбоотой хүн, тала, нүхэр (знакомый, приятель): – Минии танилнууд гэжэ ябаһан лэ газартамни байдаг аад, амар юм даа (Ц. Дон); танил тала бэе бэеэ һайн мэдэхэ, хоорондоо холбоотой хүн (знакомый): Зай, иигээд лэ багша егерь хоёрнай таһаршагүй танил тала, анда нүхэд болобо гээшэ ааб даа (Б. Мунгонов); анда танил дүтын һайн нүхэр (близкий друг, приятель); һайн танил һайнаар мэдэдэг хүн (хороший знакомый): Хэшэгтын һайнаар харагдаһанда баясаһан Доржо нагасаяа Галсантай орхижо, өөрынгөө һайн танил Гуляевай аптекэдэ гүйжэ ошобо (Ч. Цыдендамбаев); урдын танил үнинэй мэдэдэг хүн (старый знакомый): Тогоошо моринһоо буужа, урдын танил мэтээр хандаһан залуушаг ород нүхэртэй хэдэн үгэ андалдаад, бүмбэгөөр наадажа байһан хоёрой дэргэдэ ерэбэ (Д.-Д. Дугаров); ○ тала гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.