ТАНИГДАШАГҮЙ

1. тэмд. н. 1) бусадһаа, олонһоо элирүүлэн илгажа абаха аргагүй, мэдэгдэшэгүй, илгахаар бэшэ, ойлгогдошогүй (незнакомый, неузнаваемый): Танигдашагүй, бага һалганан татаһан, хэды тиибэшье дуулахада аятай хоолойгоор Доржо эхилбэ (Ч. Цыдендамбаев); танигдашагүй болон хубилха тад ондоо болохо, ондоо хүн шэнги болохо (изменяться до неузнаваемости): Хэрбээ нүхэдэйнгөө театр тухай хөөрэлдөө һаа, энэ хүн танигдашагүй болон хубилдаг (Ч. Цыдендамбаев); танигдашагүй хэлэтэй ном ондоо, мэдэгдэхэгүй хэлэн дээрэ бэшэгдэһэн ном (книга на неизвестном языке); 2. наречи айхабтар, аймшагтай, ушаргүй (очень, невообразимо): Гэрэлмаагай зан абаринь ходо хубилжа байдаг: нэгэ үе танигдашагүй хүхюун болодог, үгыш һаа ойлгогдошогүй уйдхартай, хайратай болошоод ябадаг (Ц.-Д. Хамаев); танигдашагүй һайхан хэлэшэгүй сэбэрхэн, гоё һайхан (очень красивый): Арбан табатай болоод ябахыень хараһайб. Танигдашагүй һайхан басаган ябахал даа (Ч. Цыдендамбаев).