ТАНХАГАР

тэмд. н. набтархан аад, бүдүүн, томо, габхагар (приземистый и толстый, полный): Гэнэнш, Азарагаевай танхагар һамганай һабарта бү оро (Ш.-С. Бадлуев); танхагар тогоон набтар, доодо талаараа үргэн болоhон, тэсхэгэр тогоон (пузатый котёл): Балигын заводто шудхагдаһан томо тогоон зууха дээрээ гансаараа ланхайжа һуунагүй, харин зуун хүнэг уһа ородог танхагар хара тогоонтой зэргэлшэнхэй… (Д. Батожабай).