ТАНГИЛХАН

тэмд. н. 1) эрхэхэн, зоргоороо (изнеженный, избалованный): Талын саһанай хайлан сасуу / Тангилхан басагад һэргэдэг лэ. / Таамаг шарайнь сэсэглэжэ, / Танихын аргагүй хубилдаг лэ (Д. Улзытуев); 2) инагхан (возлюбленный): – Тамын орондо байнаб гэжэ бү гутыш даа! Тангилхан нүхэрөө түшэжэ байна бэшэ гүш? (Х. Намсараев); тангилхан ганса инагни! энхэргэн, һанаха нэгэ амрагни (возлюбленная моя!).