ТАНГИЛ

1. тэмд. н. нааршаама зохидхон, налгай энхэргэн, эрхэ, эрхэнь ехэдэһэн (изнеженный, избалованный): Теэд тангил басагатайл хүн дураараа гэрлэжэ, танил ханитайл үхид һанаагаараа хадамда ошожо байдаггүй ха юм (Ч. Цыдендамбаев); тангил һайн нүхэр эелдэр һайн нүхэр (нежный друг): – Энэ тангил һайн нүхэрөө аргадажа абааша! (Ч. Цыдендамбаев); тангил ганса налгай энхэргэн, һанаха нэгэ амраг, дурлаһан хани (нежная любимая): Ажалһаа гэрэйнгээ богоһо хүрэтэр олон юумэ бодожо ябаһан аад, үүдэ орон сасуу танил хүншүү үнэр, тангил ганса шамаяа мэдэрэн, дуулахадажа ябаад, хубсаһаа һэлгээб, дуулахадажа ябаад, хүбүүгээ таалааб… (З. Гомбожабай); 2. тэмд. н. инаг (возлюбленная): Табхар-табхар халтартань таха юунэй хэрэгтэйб, Тарган Жарбайн Мархансайда тангил юунэй хэрэгтэйб (Ч. Цыдендамбаев).