ТАНГАРИГ

юум. н. шахаа, үгэеэ үгэлгэ, хэлэһэн үгынгөө эзэн байлга (клятва, присяга, обет): Һайн ябаарай гэһэн юрөөлынь нүхэдтөө һайн ябаарай, үгэһэн тангаригтаа үнэн сэхэ байгаарай, дайсадта альганай шэнээншье газараа бү үгөөрэй гэһэн юрөөл (З. Гомбожабай); тангариг шахаа үгэеэ үгэлгэ, хэлэһэн үгынгөө эзэн байлга (клятва, присяга): Амитан зонхон хоёрто / Һаадаг номо дэлихэгүйт гэжэ / Тангариг шахаа хэлүүлжэ, / Yгэ хүүрынь абаба (Гэсэрһээ); сэрэгэй тангариг зэбсэгтэ хүсэнүүдэй зэргэдэ орожо байһан хүнэй шахаа, үгэеэ үгэлгэ (военная присяга): Заяата, сэрэгэйш нюуса намда хэрэгтэй бэшэ, сэрэгэйш тангариг ехэ, нангин (З. Гомбожабай); тангариг үгэхэ тангариглаха, үгэеэ үгэхэ (давать клятву, присягать): Шобдог лама Аламжа хоёр мүн лэ тэрэниие дахан, Яман-Дага бурханай урда тангаригаа үгэбэд (Д. Батожабай); тангариг үргэхэ шанга үгэеэ үгэхэ, ямар нэгэ үйлэ хэхэгүйб гэжэ ама шүдэ алдаха (давать зарок, зарекаться): – Ши тиимэ хадаа бурханайнгаа урда тангаригаа үргэхэ болоош! (Ж. Балданжабон); тангаригаа алдаха (гү, али эбдэхэ) үгэдөө хүрэхэгүй, хэлэһэнээ дүүргэхэгүй (нарушать клятву): Хэрбээ энэ тангаригаа алдаа һаа, бурханай гал бадарһан аюумшагта тамада шатахабди, эзэн хаанай хатуу саазаар хэһээгдэхэбди гэжэ хаан бурхан хоёртоо минии нюур дээрэ мүргэгты! (Х. Намсараев); – Хэрбээ энэ нүхэртөө үгэһэн тангаригаа эбдээд, нүхэрэйнгөө һэшхэл гутаагаад байгаа һаа, тамын галда шатажа үхүүжэм! (Ц. Шагжин); тангариг абхуулга тангариглуулга, шахаа үгэхые баадхалга (приведение к присяге); ○ шахаа гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.