ТАНГАРХА

үйлэ ү. 1) хойто хоёр хүлөөрөө үдьхэлхэ, хондолойгоо дээшэнь хаян дэбхэрхэ (лягаться задними ногами, высоко вскидывать задние ноги): Мориниинь тангараад, оглёобынгоо газаа тээ хахад бэеэ гарган урбалдажа, хомуудтаа боогдошоод, тэршэлжэ хэбтэнэ (Д. Батожабай); тангаран гүйлдэхэ хондолойгоо дээшэнь хаяжа гүйлдэхэ (бегать, подбрасывая зад): Гэнтэ аадар мүндэрэй ороһон шэнги, нажагархай тажагархай буугаад, шорой тооһон үрхирэн бурьяжа, хэдэгэнээрхэһэн томо тобир тугалнууд дорюун мундуугаар тангаран гүйлдэжэ, дайран гэшхэн алдаад, үнгэршэбэ (Ц. Дон); 2) шэлж. буршаха, бугзаха, арсаха (отвергать, отказываться): Тангил Шэмэд тангараад, Тархиим алхаад арилаа даа (Х. Намсараев); тангарха бугзаха арсаха, зүрихэ (упрямиться, артачиться): Манай басаган голооб гэжэ тангарха бугзахагүй юм аа гү? (Х. Намсараев).