ТАНГАД

1. юум. н. 1) түбэд нэгэ угсаатан. Манай эрын 10 зуун жэлдэ амяараа арад байһан тангадууд Хитадай хойто хубиие Си- Ся гүрэниие байгуулһан аад, 13 зуунай түрүүшын хахадта монголшуудта бута сохигдоод, тэрэ гүрэн һүнэһэн. Тиин тангадууд түбэд болон бусад арадуудтай худхаралдашаһан. Хара-хото гэдэг элһэндэ булагдашаһан хотыень П.К. Козлов 1906 ондо малтажа, тэндэһээ номой сан олоһон (тангуты, одно из тибетских племен); 2) түбэд яһатан, урдань буряад зон түбэдүүдые «тангад» гэдэг байһан (тибетцы): Нэгэ аяга чанг асарһан тангад шкаф уруу нюураа няаһан бадаршаниие унташоо гэжэ һанаад, һөөргөө ябашаба (Д. Батожабай); 2. тэмд. н. Түбэдтэ бүтээгдэһэн, гаргагдаһан (тибетский): Эгээл энэ үедэ хабшаг үргэ үргэлһэн, халхагар хүрин дэгэлтэй зайгуул тангад лама бии болоодхино (Ж. Балданжабон).