ТАМГАТАЙ

тэмд. н. 1) халуун түмэр хэрэгсэлээр тусхай тэмдэг хайруулжа табигдаһан, тамгалуулһан (клеймёный): тамгатай мяхан; 2) тамга дарагдаһан (имеющий печать): тамгатай бэшэг; бэшэгтэй тамгатай бэшэг мэдэхэ (грамотный): Ёһоорхон хүн гээшэ даа хүрьгэнтнай. Бэшэгтэй тамгатай даа… (Ж. Тумунов).